ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: «Η ΤΕΧΝΗ ΕΠΟΥΛΩΝΕΙ, ΔΕΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙ» / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ 51, 10444 / ΕΓΚΑΙΝΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Όταν ήμουν μικρή, τα πόδια και τα χέρια μου ήταν γεμάτα μελανιές. Χτυπούσα όπου έβρισκα. Στην άκρη του κρεβατιού μου, στο δρόμο που σκόνταφτα, με το ποδήλατο που έπεφτα.

Οι μελανιές ήταν το χαρακτηριστικό μου και, μερικές φορές, όχι λίγες, μαζί με τις μελανιές, είχα γρατζουνιές και πληγές. Έβαζα τσιρότα και επούλωνα τις πληγές.

Μεγαλώνοντας, συνέχισα να χτυπάω. Έπεφτα πάνω σε αντιξοότητες και οι μελανιές, ήταν διαφορετικές.

Δεν φαίνονταν εξωτερικά, τις ένιωθα εσωτερικά, όμως ανακάλυψα τα παιδικά τσιρότα, τα οποία μου άρεσαν για τα σχέδια και τα χρώματά τους και άρχισα να τα φοράω στα χέρια μου σαν κόσμημα κι αυτό, μου έκανε ιδιαίτερα καλό.

Μερικές συνήθειες δεν κόβονται ποτέ και στη σημερινή μου ηλικία ακόμα, φοράω παιδικά τσιρότα στα χέρια.

Δεν ξέρω πώς, όλα συνδέονται μεταξύ τους ή όχι.

Για τους περισσότερους δε συνδέεται τίποτα με τίποτα, οι δικές μου, όμως, εμμονές, με βοηθάνε να θέλω να πιστεύω πως, τέχνη είναι η επί-κάλυψη των αναγκών, είναι η επούλωση των πληγών,

είναι η μαγεία του χρώματος, είναι η ελευθερία που προσπαθούμε να ανακαλύψουμε στη ζωή, είναι η αγάπη του παιχνιδιού, είναι το παιχνίδι της αγάπης,

είναι ένα πράγμα (συναίσθημα) ολότητας, που ακόμα και τώρα, επιμένω πως υπάρχει.

Είναι τα παιδιά, το νέο προφίλ αυτού του κόσμου, του κόσμου που θέλει πολλά τσιρότα για να ισορροπήσει τις πληγές των δυσκολιών του.

ΣτοΣχολείο τη χρονιά που πέρασε, εκτός από τη μελέτη διεθνών καλλιτεχνών, τα παιδιά μελέτησαν και τα τσιρότα του Κώστα Λελούδα.

Ο Κώστας ήρθε, έδειξε τη δουλειά του και τα γλυπτικά τσιρότα του και τα παιδιά έφτιαξαν τα δικά τους ευφάνταστα, αντίστοιχα τσιρότα, κάνοντας πιο χρωματιστή τη ζωή που απλώνεται μπροστά τους και,

που όλοι ελπίζουμε και ευχόμαστε, να πληγώσει με τον πιο ανώδυνο τρόπο, αν γίνεται και καθόλου, τις αξίες του ταξιδιού.

Με αυτά και με κείνα,

με χαρά σας προσκαλούμε το Σάββατο 5 Οκτωβρίου ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ στα εγκαίνια της έκθεσης«Η τέχνη επουλώνει, δεν πληγώνει» για να θαυμάσετε τα γεμάτα ζωή έργα τέχνης που έφτιαξαν παιδιά του δημοτικού,

που δούλεψαν την προηγούμενη χρονιά (2018-2019) με την Άντζι Καρατζά, καθώς και του νέου καλλιτέχνη Κώστα Λελούδα, παλιότερου μαθητή της, που δούλεψε δύο Σάββατα μαζί τους.

Για να επιβεβαιώσουμε για άλλη μια φορά πως ζωή χωρίς τέχνη δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και πληγή χωρίς επούλωση.

Την ημέρα των εγκαινίων, θα γίνει και το πρώτο-πανηγυρικό μάθημα της καινούριας χρονιάς!

Σας περιμένουμε!

Φιλικά,Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας

 

Συμμετέχουν τα παιδιά: Αγγελική, Αλεξάνδρα, Αναστασία, Άννα, Ανδρέας, Άρης, Άρης, Άρτεμις, Αχιλλέας, Αχιλλέας, Γιώργος, Έλενα-Νεφέλη, Ελευθερία, Εύα, Κωνσταντίνα, Κωνσταντίνος, Μαρία, Μαρίλη, Μιχάλης, Μυρτώ, Μυρτώ, Νεφέλη, Νικόλας, Ρεβέκα και Σαβίνα.

Και το μεγαλύτερο παιδί: Κώστας Λελούδας.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, 10444 Αθήνα, μετρό Σεπόλια ή Αττική.
 
Εγκαίνια, Σάββατο 5 Οκτωβρίου 19:30 – 23:30.

 

Μέρες και ώρες της έκθεσης: Κυριακή 6, Παρασκευή 11, Σάββατο 12, Κυριακή 13 και Σάββατο 19 Οκτωβρίου 18:00-21:00  ή με ραντεβού, ενώ προβλέπεται κλείσιμο-έκπληξη το Σάββατο στις 2 Νοεμβρίου

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ » ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ και ένα φιδάκι» / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΜΑΐΟΥ / 19:30 – 23:30

Τα εκατό χρόνια, περνάνε γρήγορα.

Είμαι ένας αστερίσκος στην πάνω μεριά του σύμπαντος

-δεν ξέρω αν υπάρχει και κάτω μεριά, βέβαια..

Προχωράω με γρήγορους ρυθμούς.

Στις ρυτίδες μου υποφέρει η αιωνιότητα.

Αυτή που διαγράφει τη σιωπή,

εκείνη που κάνει φασαρία στη μέση του τίποτα

και που φωνάζει με ντουντούκα τις μέρες που θα ´ρθουν,

τις νύχτες που θα φύγουν,

τους καλλιτέχνες που θα μείνουν – εδώ κι εκεί.

Κλείνουμε την έκθεση «ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ και ένα φιδάκι»

χωρίς να ξέρουμε αν κάποιος από μας θα κλείσει τα 100…

Κλείνουμε την έκθεση, ανοίγοντας δρόμους στα φιδάκια που σνομπάρουν το δηλητήριό τους.

Κλείνουμε την έκθεση απαγορεύοντας στη μοναξιά να γίνει σύντροφός μας.

Εγώ και η ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας, σας προσκαλούμε το Σάββατο 11 Μαΐου ΣτοΣχολείο, να αποχαιρετίσουμε την έκθεση με ένα ποτήρι ρακή και να γιορτάσουμε μαζί την άνοιξη που άργησε να έρθει.

Γιατί όταν ο χρόνος έχει απορία, εμείς δεν επιμένουμε να του τη λύσουμε. Απλά, γιατί δεν μπορούμε..

Θα ήταν χαρά μας να σας βλέπαμε και μην ξεχνάτε: Θα δοθούν τα έργα των καλλιτεχνών που έχουν κληρωθεί στους τυχερούς φίλους! 

Επίσης, είναι τελευταία ευκαιρία για να κληρωθούν τα έργα που δεν έχουν κληρωθεί ακόμα!

Η έκθεση θα λειτουργήσει επίσης την Πέμπτη και την Παρασκευή από τις 18:00 ως τις 21:00. Συμμετέχουν οι:

90-100: Νέστορας Παπανικολόπουλος / 80-90: Βαγγέλης Δημητρέας / 70-80: Περικλής Γουλάκος / 60-70: Νίκος Τρανός / 50-60: ΠαντελήςΧανδρής / 40-50: The Callas/Λάκης και Άρης Ιωνάς / 30-40: Φανούρης Μωραΐτης / 20-30: Κώστας Λελούδας, Κατερίνα Μονιάκη, Γιώργος Χατζησπύρου / 14-23: Χλόη Παρέ-Αναστασιάδου, Μίνα Αρχοντάκη, Αλεξάνδρα Επιτρόπου, Κασσάνδρα Θωμά, Μαρίνα Λεοντή, Χρύσα Παπαδάκη, Στένια Παρασκευά, Άσπα-Τατιάνα Τσιγαρίδη και τα παιδιά 6-12: Αλεξάνδρα Αρβανίτη, Κωνσταντίνα Βενετοπούλου, Έλενα-Νεφέλη Βερυκίου, Αχιλλέας Γκιόκας, Εύα Δημάκη-Λούτα, Άρης Κρανίτης, Μυρτώ Κουλκίδη, Άννα Λερού, Μαρία Μαραγκού, Σαβίνα Μπασάνου, Μαρίλη Μπενίση, Άρης Μπουρδάκης, Αναστασία και Μυρτώ Μωράτη, Μιχάλης Παπαμιχαήλ, Αχιλλέας Τέντας, Ελευθερία Τσαμούλη, Κωνσταντίνος Φραγκάκης.

Σας περιμένουμε!

Φιλικά

Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας*

*ΚΛΑΝ´Σ:Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.

Πλας: Όλοι οι παραπάνω συμμετέχοντες.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Κολωνός, 10444, μετρό Σεπόλια ή Αττική.
Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, 2105129248 και 6977149706 / www.facebook.com/karatza.angie και www.facebook.com/stosxoleio/

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφτείτε το μπλόγκι μας www.stosxoleio.gr

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: «Περπατώντας σε ευάλωτα τοπία. Σκέψεις ανέμου» / Ελένη Τζιρτζιλάκη / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / Σάββατο 20 Απριλίου στις 19:30

Είμαι το σώμα μου. Το σώμα είναι εγώ. Όταν ακουμπάω στον εξώστη του όνειρου που δεν είδα, νιώθω τα πόδια μου να τρέμουν, τα χέρια μου να χαιρετούν, τα δόντια μου να τρίζουν. Πώς ένας οργανισμός παραπατάει στης αλληλεγγύης τη βαναυσότητα και πώς μια αρχιτεκτονική της συνείδησης, εξολοθρεύει της πέψης τη δυσκολία; Το σώμα «φέρει» το οικοδόμημα ή είναι ο φέρων οργανισμός της οικοδομής;
Είμαι το «φέρον σώμα» και σαν τέτοιο, εγώ και η ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας, με χαρά καλέσαμε ΣτοΣχολείο την Ελένη Τζιρτζιλάκη,στην έκθεση «Εκατό χρόνια μοναξιάς και ένα φιδάκι», να παρουσιάσει την αρχιτεκτονική στο δημόσιο χώρο, τις δράσεις – επιτελέσεις και τις ζωγραφιές της.
Θα ήταν ωραία αν σας βλέπαμε το Σάββατο 20 Απριλίου, στις 19:30.

Φιλικά,

Η Άντζι, εκ μέρους της ομάδας ΚΛΑΝ΄Σπλας

Ακολουθεί το κείμενο της Ελένης Τζιρτζιλάκη:

περπατώντας σε ευαλωτα τοπία. σκέψεις ανέμου

Τα κοτσύφια τραγουδούσαν όλη τη νύχτα

δεν κοιμήθηκα

περπατούσα

στον στροβιλισμό του σώματος

έβρεχε με μανία

αντάρα σκέπαζε τα πάντα

τίποτα δεν έβλεπες

το ποίημα έχασκε απο παντού

όπως και το σπίτι

οταν ξημέρωσε

ο ηλιος ακούμπησε σαν χάδι

κι οι  κόκκινες πεταλούδες

βγήκαν στα άνθη

χάιδευαν τους μίσχους και τον κισσό

τα χελιδόνια έφτασαν σ αυτο τον τόπο

τα ζώα ημέρεψαν

μια γυναίκα χόρευε στη πλατεία  …

Περπατώντας σιωπηλά το σώμα μας έρχεται σε επαφήμε το έδαφος και με το τοπίο. Συνδεόμαστε με τη μνήμη, με συμβάντα του παρελθόντος και του παρόντος.

Το περπάτημα έχει σχέση με τη βραδύτητακαι με την άρνηση ενός πολιτισμού, που βασίζεταιόλο και περισσότερο στην εκμετάλλευση της γης και του ανθρώπου,

είναι μια ήρεμη πολιτική ανυπακοή. Είναι η συνάντησή μαςμε αόρατους ανθρώπους, με τα ζώα, με τα πουλιά.

Εκείνοι που περπατάνε πιο πολύ στις μέρες μας είναι εκείνες-οι που μεταναστεύουν, που εκτοπίζονται.

Οταν περπατώ, μέσα από την επανάληψη διαλογίζομαι.

Μ’ εκείνες-ους που περπατώ μαζί σχετίζομαι, κάτι κοινό δημιουργείται. Αναπάντεχες συναντήσεις προκύπτουν. Το σώμα αναγκάζεται να ανταποκριθεί σε όποιες συνθήκες συναντήσει.

Το περπάτημα αποτελεί αυτόνομη μορφή τέχνης, βασική πράξη συμβολικού μετασχηματισμού του εδάφους και αισθητικό εργαλείο γνώσης του φυσικού μετασχηματισμού του χώρου καθώς διασχίζεται.

Αποτελείμεθοδολογία που προτείνει νέους τρόπους εμπειρίας και ενεργοποίησης.

Μέσα από σιωπηλό περπάτημα και τις μικρές χειρονομίες-επιτελέσεις, εκφωνήσεις ποιημάτων, κειμένων, βρισκόμαστε μαζί,συναντιόμαστε,

κατοικούμεπροσωρινά…ερχόμαστε κοντά στα δένδρα τα άνθη, σ’ ενα εύθραυστο σύμπαν.

Οι δράσεις  ξεκίνησαν στην Αθήνα με την ομάδα Αστικό Κενό, συνεχίστηκαν στον Πειραιά  μέσα από την περιπλάνηση ως μεθοδολογικό εργαλείο στην παλαιά βιομηχανική περιοχή Εργοστάσια,

και στη συνέχεια με τη Νομαδική Αρχιτεκτονική με δράσεις –επιτελέσεις στην πόλη και στην ύπαιθρο και τώρα με τους μοναχικούς περιπάτους στα μονοπάτια της Σίφνου.

Για μερικές από αυτές θα μιλήσω στο Σχολείο.

Καθώς επίσης για το πρότζεκτ «Το σπίτι ως ύφασμα» που αφορά  την εύθραυστη και μεταβαλλόμενη σήμερα έννοια του σπιτιού, όπου διαφορετικές γυναίκες μοιράζονται τις εμπειρίες τους για το σπίτι.

Και για τις ζωγραφιές μου,που είναι ταξίδια  σ’ ενα φανταστικό, ποιητικό σύμπαν, κάπου μακριά, που κατοικούν γυναικείες ταυτότητες, ζώα και πουλιά, σε πολλές αποχρώσεις του κόκκινου.

Ελένη Τζιρτζιλάκη ,Νομαδική Αρχιτεκτονική www.nomadikiarxitektoniki.net

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: «Αποτυπώματα μνήμης» / Σωκράτης Μαυρομμάτης / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / Σάββατο 13 Απριλίου στις 20:30

Κάποιες φορές η μοναξιά είναι κάτι πάνω από μας.
Φωτογραφίζει τη στιγμή που παρουσιάζεται,
τυπώνει τη στιγμή που εγκαθίσταται,
αποτυπώνει την αιώνια μνήμη της ύπαρξης.
Σαν να μην υπήρχε ποτέ.
Και σαν να υπήρχε από πάντα.
Ποτέ και πάντα, έχουν μια ισορροπία.
Σαν να είσαι ανεβασμένος σε τροχαλία και λιώνεις τα λουριά της υψοφοβίας σου.
Αιώνες μοναξιάς. Όχι μόνο εκατό χρόνια.
Τα μνημεία.
Που έχουν πατηθεί από ξένους και Έλληνες επισκέπτες, εδώ και αιώνες.
Μνημείο=Μνήμη.
Μνήμη=Μοναξιά.
Όλα συνδέονται σε ένα αν-επιθυμητό πάντρεμα μιας αιωνιότητας και μιας στιγμής.
Λένε πως ο φωτογράφος αποτυπώνει τη στιγμή.
Τι είναι, όμως, μια στιγμή, μπροστά σε μια αιωνιότητα;

Ο Σωκράτης Μαυρομμάτης, ο -εκτός των άλλων- φωτογράφος της Ακρόπολης, το Σάββατο 13 Απριλίου έρχεται ΣτοΣχολείο, στην έκθεση «Εκατό χρόνια μοναξιάς και ένα φιδάκι» μαζί με ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό, για να μας παρουσιάσει τη μοναξιά των μνημείων ή τη μνημειώδη μοναξιά που σκοντάφτει στο χρόνο..

Η παρουσία σας, θα ήταν χαρά μας!

Φιλικά,

Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας

Στα εγκαίνια της έκθεσης «εκατό χρόνια μοναξιάς και ένα φιδάκι», δεν υπήρχε καθόλου μοναξιά!

Ευχαριστούμε μικρούς, μικρότερους, μεγάλους, μεγαλύτερους κι ακόμα πιο μεγάλους, που ήρθαν στα εγκαίνια της έκθεσης. Ευχαριστούμε τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν, αλλά και τους φίλους εικαστικούς που δώρισαν έργα τους για τη λοταρία-έκπληξη, που συνεχίζεται! Σας περιμένουμε μέχρι και 11 Μαΐου, κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 18:00-21:00. ΠΡΟΣΟΧΗ: Θα ανακοινωθούν κι άλλες δράσεις και τουρνουά φιδάκι! Το νου σας!!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: «ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ και ένα φιδάκι / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΟΣ 51, 10444 / ΕΓΚΑΙΝΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΜΑΡΤΙΟΥ 19:00-23:30

Ο χρόνος.
Μόνος.
Παρουσιάζεται φορώντας μπέρτα σούπερ ήρωα και φωνάζει τη σιωπή.

Η μοναξιά.
Έχει το χρώμα του φιδιού.
Απολαμβάνει το ανέβασμα, φοβάται το κατέβασμα.
Είναι αυγό. Που σπάει.
Ένα αυγό. Που χωράει στην κοιλιά του φιδιού.

Φοβάμαι (φοβάσαι / φοβάται / φοβόμαστε / φοβόσαστε / φοβούνται) το φίδι και το χρόνο.
Αγαπάμε (όλοι;) τις σκάλες. Το ανέβασμα.
Αν η σκάλα, όμως, σπάσει, θα στραμπουλήξει τα προσχήματα.

Είναι η τέχνη. Σαν τη ζωή.
Είναι η ζωή. Σαν την τέχνη;

Είναι οι καλλιτέχνες. Σαν επίπονοι αναρριχητές ιδεών.
Μόνοι. Ανεβαίνουν και κατεβαίνουν.
Κάποιες φορές, τους ζώνουν-τρώνε τα φίδια.
Αυτοί που αντέχουν, έχουν το πάνω χέρι.
Αλλά το Χέρι, είναι ίδιο για όλους: Δικαιοσύνη;

Μοναχική πορεία. Από το 1 ως το 100.

Η ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας, σας προ(σ)καλεί ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ  www.stosxoleio.gr, στην αρχαιότερη γειτονιά της Αθήνας, τον Κολωνό, σε μια έκθεση που οι ηλικίες είναι παρελθόν… 

Προς το παρόν, παρουσιάζει δείγμα δουλειάς 10 καλλιτεχνών, 8 νέων εκκολαπτόμενων και 18 παιδιών του δημοτικού που είναι το μέλλον και που είναι, έτσι κι αλλιώς, καλλιτέχνες, σε ένα παζλ δεκαετιών από το 1 ως το 100.

Το «εκατό χρόνια μοναξιάς και ένα φιδάκι» είναι η έκθεση που σκέφτηκε ο Σταύρος Μπονάτσος και οργάνωσε η ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας, καλώντας καλλιτέχνες από 6 ως 91 ετών.

Η Άντζι Καρατζά σκέφτηκε τον τίτλο και τον κατάλογο-φιδάκι και μπαίνουμε όλοι στο παιχνίδι, ανάλογα με τη ζαριά που θα φέρουμε. 

Κάτι που γίνεται και στην πραγματική ζωή, αν υπάρχει πραγματικότητα, κάτι που γίνεται και στην τέχνη, εφόσον αυτή υπάρχει..

Στην έκθεση θα κυκλοφορεί κατάλογος-φιδάκι και μια λοταρία-έκπληξη, γιατί όλα είναι τύχη, είναι ζαριά…

Συμμετέχουν οι:

90-100: Νέστορας Παπανικολόπουλος /80-90: Βαγγέλης Δημητρέας /70-80: Περικλής Γουλάκος /60-70: Νίκος Τρανός50-60: Παντελής Χανδρής /40-50: The Callas/Λάκης και Άρης Ιωνάς / 30-40: Φανούρης Μωραΐτης / 20-30:Κώστας Λελούδας, Κατερίνα Μονιάκη, Γιώργος Χατζησπύρου /14-23: Χλόη Παρέ-Αναστασιάδου, Μίνα Αρχοντάκη, Αλεξάνδρα Επιτρόπου, Κασσάνδρα Θωμά, Μαρίνα Λεοντή, Χρύσα Παπαδάκη, Στένια Παρασκευά, Άσπα-Τατιάνα Τσιγαρίδη

και τα παιδιά 6-12: Αλεξάνδρα Αρβανίτη, Κωνσταντίνα Βενετοπούλου, Έλενα-Νεφέλη Βερυκίου, Αχιλλέας Γκιόκας, Εύα Δημάκη-Λούτα, Άρης Κρανίτης, Μυρτώ Κουλκίδη, Άννα Λερού, Μαρία Μαραγκού, Σαβίνα Μπασάνου, Μαρίλη Μπενίση, Άρης Μπουρδάκης, Αναστασία και Μυρτώ Μωράτη, Μιχάλης Παπαμιχαήλ, Αχιλλέας Τέντας, Ελευθερία Τσαμούλη, Κωνσταντίνος Φραγκάκης.

Σας περιμένουμε!

Φιλικά

Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας*

*ΚΛΑΝ´Σ:Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.

Πλας: Όλοι οι παραπάνω συμμετέχοντες.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Κολωνός, 10444, μετρό Σεπόλια ή Αττική.

Εγκαίνια: Παρασκευή 15 Μαρτίου, 19:00-23:30

Διάρκεια έκθεσης: 15 Μαρτίου- 11 Μαΐου.

Μέρες και ώρες έκθεσης: Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 18:00-21:00 ή με ραντεβούΕπικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com2105129248 και 6977149706 /www.facebook.com/karatza.angie και www.facebook.com/stosxoleio/

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Η ΖΩΗ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 18:00-22:00

«Η ζωή μιμείται την τέχνη.
Ευτυχώς που δεν γίνεται το αντίστροφο.
Αλλιώς η τέχνη θα ήταν μια κοινή παντομίμα», είπε ένα απόγευμα Σαββάτου με αφορμή το μάθημα για τον σουρρεαλισμό, ο δεκάχρονος Αχιλλέας Τέντας.
Για τον Αχιλλέα και για όλα τα παιδιά που έρχονται ΣτοΣχολείο, είμαι περήφανη.
Για τον τρόπο που σκέφτονται, που ζωγραφίζουν, που εκφράζονται, που χτίζουν την προσωπικότητά τους.
Γιατί πιστεύω στην τέχνη, με τον ίδιο τρόπο που πιστεύω στη ζωή.
Γιατί πιστεύω στα παιδιά, με τον ίδιο τρόπο που πιστεύω στη σοφία της αγνότητας ή στην αγνότητα που έχει η σοφία.
Και γιατί αν γινόταν οτιδήποτε απ’ αυτά αντίστροφα, θα ήταν όλα μια κοινή παντομίμα.
Και γω, σίγουρα δεν θα ήμουν καλή..

Με χαρά σας προσκαλούμε την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ στην έκθεση «Η ζωή μιμείται την τέχνη» για να θαυμάσετε τα γεμάτα ζωή έργα τέχνης που έφτιαξαν παιδιά του δημοτικού που δούλεψαν την προηγούμενη χρονιά (2017-2018) με την Άντζι Καρατζά, καθώς και της νέας και ιδιαίτερης γλύπτριας Αικατερίνης Διαμαντή, που δούλεψε ένα Σάββατο μαζί τους με πηλό.

Για να επιβεβαιώσουμε για άλλη μια φορά πως ζωή χωρίς τέχνη δεν υπάρχει, όσο σουρρεαλιστικό κι αν είναι αυτό. Εμείς θα επιμένουμε. Κι ας μην είμαστε καλοί στην παντομίμα…

Φιλικά,
Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας.*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.

Πλας: Τα παιδιά: Αλεξάνδρα, Αλέξανδρος, Αλέξης, Αναστασία, Άννα, Άρης, Άρης, Άρης, Αχιλλέας, Βασίλης, Γιωργής, Ελευθερία, Εύα, Κωνσταντίνα, Κωνσταντίνος, Μάκης, Μάνος, Μαρία, Μαρίλη, Μιχάλης, Μυρτώ, Σαβίνα, Σοφία και Χρύσα.

Και η μεγαλύτερη: Αικατερίνη Διαμαντή.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, 10444 Αθήνα, μετρό Σεπόλια ή Αττική.
 
Εγκαίνια, Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 18:00 – 22:00.
Μέρες και ώρες της έκθεσης: Παρασκευή 5, Σάββατο 6 και Κυριακή 7 Οκτωβρίου, όπως και Σάββατο 13, Παρασκευή 19, Σάββατο 20 και Κυριακή 21 Οκτωβρίου 18:00 – 21:00.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: «Μέσα στο κουκούλι» / Μανόλια Σκουλούδη / Εγκαίνια 2 Ιουνίου στις 20:00 / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ

Δες. Κάνω παρέα με μεταξοσκώληκες.
Παραδίδω τους ιστούς που (μ)πλέκουν με αδιαφορία το θάνατο του σήμερα, σε εργάτες που κλώθουν τη ζωή.
Δες. Είμαι στο κουκούλι.
Τι κι αν το κουκούλι είναι εγκέφαλος, τότε, θα συνθλίψει τη σιωπή.
Δες. Ένα μετάξι κρύβει απαλά την όρασή σου.
Προσπερνάω.
Κι ας μη βλέπω καθαρά.
Αφουγκράζομαι.
Κι ας γίνει το κουκούλι μου κουκούλα που θα κρύψει το θυμό μου. Ή αφορμή για να συνωμοτίσει στον αφορισμό του παράλληλου σύμπαντος – επίθεση στην εξωστρέφεια του κάποτε.
Δες. Βγαίνω απ´ το κουκούλι και πετάω σαν πεταλούδα του καλοκαιριού.
Εγώ, σώζομαι. Φοράω βισκόζη.
Εσύ, μείνε μέσα στο κουκούλι;

Φορώντας το 100% πολύχρωμο από βισκόζη φόρεμα με γάτες, αναγγέλλω την έκθεση «μέσα στο κουκούλι» της Μανόλιας Σκουλούδη,
παραθέτοντας ένα κείμενο του Νίκου Μπονάτσου που συμμετέχει με έργο του στην έκθεση αφού πριν 40 χρόνια -ακριβώς- βγήκε από το πρώτο του κουκούλι.
Γιατί κουκούλια υπάρχουν πολλά:

Μέσα στο κουκούλι. Ο μεταξοσκώληκας ονειρεύεται. Αλλά δεν ξέρει ότι θα πεθάνει πριν προλάβει να καταστρέψει το μεγαλύτερο έργο του.
– Αυτό έχει εγκέφαλο. Είναι… Είναι ζωντανό! Άλντους, ΆΛΝΤΟΥΣ
– Τι?
– Κοίτα στο κομπιούτερ, το όνειρο του μεταξοσκώληκα.
– Ένα στα δισεκατομμύρια.
– Τώρα, σου αρέσει η βισκόζη;
– Τώρα την αγαπώ.
Ήμουν πάντα ρομαντικός.

Φιλικά,
Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας.*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.

Πλας: Μανόλια Σκουλούδη.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, 10444, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.
Εγκαίνια: Σάββατο 2/6 στις 20:00 – 23:00
Διάρκεια έκθεσης: 2/6 – 23/6.
Μέρες και ώρες λειτουργίας: Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 18:00 – 21:00 ή άλλες μέρες με ραντεβού.
Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, 2105129248 και 6977149706.

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Σκέψεις για τα ερωτήματα του Μάη του ’68 / Περιοδικό KABOOM / Παρασκευή 11/5 στις 20:00 / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ

Ήταν ο Μάης που έφερε όλους τους Ιούνηδες.

Η άνοιξη που πίστεψε στην ουτοπία.

Η ουτοπία που απήγαγε την ηλικία της αθωότητας, με τη μέθοδο της πιο άτοπης απαγωγής.

Γι αυτό σου λέω: Είναι επαναστατικό να υποφέρεις τις σκέψεις και να κλαις στα νοήματα.

Να ταλαιπωρείς τα νήματα που σε αντέχουν, σαν κούκλα που παίζει σε φωτεινή σκηνή .

Τον Μάη του 1968, ήμουν ακριβώς 2. Αλλά μετά από 50 χρόνια, έχω το θάρρος της ασταμάτητης γοητείας που εμβολίζει ταχύτατα τις μέρες που μένουν μόνες. Για να περιμένουν τις νύχτες που θα φυσήξει. Αέρας συνείδησης.

Τη νύχτα της Παρασκευής 11/5, ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ θα φυσήξει αέρας που θα εκφράσει την έκρηξη του 4ου τυπωμένου KABOOM, που κύριο θέμα έχει τον Μάη του ’68 και που θα το φιλοξενήσουμε μαζί με τη συντακτική του ομάδα και με τις ομιλίες-απόψεις των Στέφανου Ροζάνη και Σταύρου Μπονάτσου, καθώς και παρεμβάσεις άλλων ομιλητών.

Γιατί, ήταν ο Μάης που έφερε όλους τους Ιούνηδες. Γι αυτό. Και για άλλα.

 

Φιλικά,
Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας*

ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Περιοδικό KABOOM.

Παρασκευή 11/5 20:00-24:00 /ΣτοΣχολείο, Προποντίδος 51, 10444, μετρό Αττική ή Σεπόλια. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105129248 και 6977149706

 Το περιοδικό Kaboom με αφορμή την κυκλοφορία του 4ου τεύχους, και στα πλαίσια της θεματικής για τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την εξέγερση, τον Μάιο του ’68 στη Γαλλία, θα φιλοξενηθεί ΣτοΣχολείο όπου θα συνομιλήσει με τον Σταύρο Μπονάτσο και τον Στέφανο Ροζάνη για την επίδραση του Μάη τότε και σήμερα.

Ο Σταύρος Μπονάτσος σπούδασε ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη και λιθογραφία στην Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην Ecole Nationale Supérieure des Arts Appliqués et des Métiers d’ Art στο Παρίσι, στο εργαστήριο πλαστικών υλών και πολυεστέρα του J. Cantes, με υποτροφία.

Ο Στέφανος Ροζάνης σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνώ και Φιλοσοφία στο Καθολικό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας. Δίδαξε, μεταξύ άλλων, φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Σορβόνης, καθώς και στο Τμήμα Μέσων Επικοινωνίας και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι συγγραφέας δοκιμιακών έργων, φιλοσοφικών μονογραφιών και ποιητικών συλλογών.

Οι ομιλίες θα περιλαμβάνουν βιωματικές και ακαδημαϊκές προσεγγίσεις που σχετίζονται με την περίοδο των γεγονότων.

Την ομιλία θα ανοίξει με παρουσίαση της θεματικής του τεύχους, που αφορά τον Μάη του ’68, ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Μάριος Κατρίτσης.

Today is Life ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ

Από την Ιπτάμενη Παράγκα των Υπαρξιστών, στην σημερινή Ψυχεδέλεια.

Η ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας (Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος) φιλοξενεί τον Μανώλη Νταλούκα, για ένα τριήμερο φαντασιακών, φιλοσοφικών και ιστορικής μνήμης, εκδηλώσεων, ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ.

Εικαστικοί, μουσικοί, λογοτέχνες, ποιητές και άλλοι καλλιτέχνες, θα αναφερθούν στο Today is Life, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα πως,  Tomorrow Never Comes με αναφορές στο ελεύθερο πνεύμα των Παιδιών των Λουλουδιών, τους έλληνες Υπαρξιστές, αλλά και σε σημαντικά ροκ πρόσωπα, όπως τους Παύλο Σιδηρόπουλο, Δημήτρη Πουλικάκο, Νικόλα Άσιμο και πολλούς άλλους.

Σημαντικοί εκπρόσωποι της νέας ελληνικής Ψυχεδελικής Σκηνής, θα δώσουν το παρόν, σε αυτό το προσκλητήριο υπέρ της Ζωής, της Τέχνης και της Φαντασίας. Θα εκτεθούν ιστορικά καλλιτεχνικά έργα, όπως αυτά της αντιδικτατορικής διάθεσης του Κυριάκου Ρόκου, των χρόνων της χούντας. Αντίστοιχου καλλιτεχνικού βάρους εικαστικοί όπως ο Σταύρος Μπονάτσος, ο Πάνος Κουτρουμπούσης, η ομάδα ΚΛΑΝ’Σ και ο Δημήτρης Γεωργακόπουλος θα εκθέσουν έργα τους. Απόφοιτοι της Σχολής Καλών Τεχνών, φοιτητές της ΑΣΚΤ και άλλοι καλλιτέχνες, θα αναφερθούν στο νόημα του «άδραξε την στιγμή».

Ο Γιώργος Τουρκοβασίλης, γνωστός σαν φωτογράφος των πανκς, εκθέτει για πρώτη φορά, τους Αγγέλους του (ταχυδραματικές ζωγραφιές). Το χιούμορ, δεν θα λείπει από την όλη εκδήλωση, αφού συμπεριλαμβάνονται και ανέκδοτα σχέδια του Πιτ (Πάνου) Κουτρουμπούση, και θα πραγματοποιηθούν κωμικές performances πολύ σοβαρών καλλιτεχνών (Τάσος Προύσαλης κ.α), που υπενθυμίζουν τον λόγο του ποιητή «εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ» (Κωνσταντίνος Καβάφης).

Στο μουσικό μέρος των εκδηλώσεων, συμμετέχουν μερικοί από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς, της σύγχρονης μουσικής σκηνής στην Ελλάδα.

Μουσικοί και συγκροτήματα, όπως οι Echo Train, Barayanka, Dilemma, Prins Obi, Δημήτρης Κοσταγιόλας, Διονύσης Φαρμάκης, Rous κ.α

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ Today is Life

Χώρος: ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.

Εγκαίνια την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017, στις 7:30 το απόγευμα.

Τριήμερο μουσικών εκδηλώσεων 10, 11 και 18 Νοεμβρίου 2017.

Για την Έκθεση, εκτός από τις πιο πάνω ημερομηνίες και άλλες μέρες, μετά από συννενόηση.

 

Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, 2114109127 και 6977149706