Today is Life ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ

Από την Ιπτάμενη Παράγκα των Υπαρξιστών, στην σημερινή Ψυχεδέλεια.

Η ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας (Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος) φιλοξενεί τον Μανώλη Νταλούκα, για ένα τριήμερο φαντασιακών, φιλοσοφικών και ιστορικής μνήμης, εκδηλώσεων, ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ.

Εικαστικοί, μουσικοί, λογοτέχνες, ποιητές και άλλοι καλλιτέχνες, θα αναφερθούν στο Today is Life, υπενθυμίζοντας ταυτόχρονα πως,  Tomorrow Never Comes με αναφορές στο ελεύθερο πνεύμα των Παιδιών των Λουλουδιών, τους έλληνες Υπαρξιστές, αλλά και σε σημαντικά ροκ πρόσωπα, όπως τους Παύλο Σιδηρόπουλο, Δημήτρη Πουλικάκο, Νικόλα Άσιμο και πολλούς άλλους.

Σημαντικοί εκπρόσωποι της νέας ελληνικής Ψυχεδελικής Σκηνής, θα δώσουν το παρόν, σε αυτό το προσκλητήριο υπέρ της Ζωής, της Τέχνης και της Φαντασίας. Θα εκτεθούν ιστορικά καλλιτεχνικά έργα, όπως αυτά της αντιδικτατορικής διάθεσης του Κυριάκου Ρόκου, των χρόνων της χούντας. Αντίστοιχου καλλιτεχνικού βάρους εικαστικοί όπως ο Σταύρος Μπονάτσος, ο Πάνος Κουτρουμπούσης, η ομάδα ΚΛΑΝ’Σ και ο Δημήτρης Γεωργακόπουλος θα εκθέσουν έργα τους. Απόφοιτοι της Σχολής Καλών Τεχνών, φοιτητές της ΑΣΚΤ και άλλοι καλλιτέχνες, θα αναφερθούν στο νόημα του «άδραξε την στιγμή».

Ο Γιώργος Τουρκοβασίλης, γνωστός σαν φωτογράφος των πανκς, εκθέτει για πρώτη φορά, τους Αγγέλους του (ταχυδραματικές ζωγραφιές). Το χιούμορ, δεν θα λείπει από την όλη εκδήλωση, αφού συμπεριλαμβάνονται και ανέκδοτα σχέδια του Πιτ (Πάνου) Κουτρουμπούση, και θα πραγματοποιηθούν κωμικές performances πολύ σοβαρών καλλιτεχνών (Τάσος Προύσαλης κ.α), που υπενθυμίζουν τον λόγο του ποιητή «εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ» (Κωνσταντίνος Καβάφης).

Στο μουσικό μέρος των εκδηλώσεων, συμμετέχουν μερικοί από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς, της σύγχρονης μουσικής σκηνής στην Ελλάδα.

Μουσικοί και συγκροτήματα, όπως οι Echo Train, Barayanka, Dilemma, Prins Obi, Δημήτρης Κοσταγιόλας, Διονύσης Φαρμάκης, Rous κ.α

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ Today is Life

Χώρος: ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.

Εγκαίνια την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017, στις 7:30 το απόγευμα.

Τριήμερο μουσικών εκδηλώσεων 10, 11 και 18 Νοεμβρίου 2017.

Για την Έκθεση, εκτός από τις πιο πάνω ημερομηνίες και άλλες μέρες, μετά από συννενόηση.

 

Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, 2114109127 και 6977149706

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ (ΤΟ) ΣΥΝΘΗΜΑ / ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ

Είπα να φυσήξω τ’ αστέρια για να πάνε πιο ψηλά.
Έπειτα, είπα να φωνάξω δυνατά για να ακούσεις.
Μετά είπα: «…Ας γράψω ένα σύνθημα αγάπης στον τοίχο του ουρανού σου…»
κι ύστερα αποφάσισα με σπρέι να ζωγραφίσω σύννεφα.
Για να κάτσεις μαλακά και να δεις τον κόσμο σα ζωγραφιά.
Γιατί οι ζωγραφιές ξέρουν να παροτρύνουν την ευθύνη της όρασης και διηγούνται την αίσθηση της ακοής. Γι αυτό.
Το σύνθημα είναι χρωματιστό: «Θέλει τέχνη να μείνεις παιδί και αγάπη για να κάνεις τέχνη, άρα να ζεις».

Με χαρά σας προσκαλούμε την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ στην έκθεση «Η τέχνη είναι (το) σύνθημα» για να θαυμάσετε τα …ζωντανά έργα τέχνης που έφτιαξαν παιδιά του δημοτικού που δούλεψαν την προηγούμενη χρονιά με την Άντζι Καρατζά, καθώς και του μεγαλύτερου Γιώργου Ζαφειρόπουλου, γραφίστα, μαθητή της από τη Σχολή Βακαλό, ο οποίος δούλεψε ένα Σάββατο μαζί τους και τα καθοδήγησε στη φιλοτέχνηση ενός γκράφιτι στην αυλή του Σχολείου.
Για να επιβεβαιώσουμε για άλλη μια φορά πως, η εικαστική καλλιέργεια, η πραγματική ζωή και τα όνειρα, είναι από τα συνθήματα που μας αφορούν.

Φιλικά,
Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας.*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Τα παιδιά: Αίαντας, Αναστασία, Άρης, Αχιλλέας, Βασίλης, Γιωργής, Ελευθερία, Κωνσταντίνα, Κωνσταντίνος, Κλεοπάτρα, Μάνος, Μυρτώ, Σοφία, και Χρύσα.
Και το μεγαλύτερο παιδί: Γιώργος Ζαφειρόπουλος.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.

Παρασκευή 6, Σάββατο 7 και Κυριακή 8 Οκτωβρίου, όπως και Παρασκευή 20, Σάββατο 21 και Κυριακή 23 Οκτωβρίου και ώρες 18:00 – 21:00.
Εγκαίνια, Παρασκευή 6 Οκτωβρίου στις 18:00 το απόγευμα.

Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, 2114109127 και 6977149706.

Το χρώμα, είναι πάντα χρώμα…

Ήταν 23 Ιουνίου και μια πολύ ζεστή (στην κυριολεξία…) βραδιά, όταν έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Κρεμμύδα. Η παρουσίαση έγινε στην αίθουσα του Μυστικού Δείπνου και ο κόσμος που ήρθε για τον Κώστα, ήταν πολύς. Το βιβλίο του Ερυθρόλευκη τρέλλα, κόκκινες τουλίπες στον Κολωνό, παρουσίασε ο Μάνος Στεφανίδης, ο Αντώνης Μαστραπάς και η Τζέλα Ασπρογέρακα.
Πέρασαν τρεις μήνες από τότε, αλλά το χρώμα, εξακολουθεί να είναι χρώμα, με πιο βασικό αυτό του κόκκινου. Ευχαριστούμε όλους που ήρθαν εκείνη την ιδιαίτερη βραδιά και σας περιμένουμε σε επόμενες …πτήσεις μας, που, όχι, δεν θα αργήσουν και δεν θα είναι χαμηλές!

Για τη βραδιά εκείνη: Θυμάμαι τον εαυτό μου σα μικρό παιδί, να ντρέπεται και να κοκκινίζει με το παραμικρό. Η ζέστη επίσης, με πείραζε και έκαιγε τα μάγουλα και τα αυτιά μου, κάνοντάς με να νιώθω άβολα, σε σημείο που σκεφτόμουν πόσο τυχερά είναι τα σκουρόχρωμα παιδάκια που δεν κοκκίνιζαν… Μετά είχα κι άλλο πρόβλημα με το κόκκινο χρώμα: Το φοβόμουν. Ακουγα τη βουή που έκανε ο αέρας όταν φύσαγε πολύ και έλεγα: «…Ο κόκκινος αέρας, μαμά, φοβάμαι…» Δεν ξέρω γιατί, αλλά το κόκκινο χρώμα, το είχα συνδυάσει με τη βία και την ένταση. Και με την ντροπή, βέβαια. Στο σπίτι ο μπαμπάς ήταν Ολυμπιακός, ενώ η μαμά ΑΕΚ. Προτίμησα την ομάδα της ΑΕΚ, ίσως λόγω χρώματος, ίσως λόγω ζώου με το οποίο συμβολίζεται. Μεγαλώνοντας, έμαθα να αγαπάω όλα τα χρώματα και να τα φοράω ανάκατα επάνω μου. Ακόμα αυτό κάνω… Το κόκκινο έγινε το αγαπημένο χρώμα στις πολιτικές αναζητήσεις μου και άρχισα να κοκκινίζω λιγότερο, χωρίς, όμως, να ντρέπομαι λιγότερο. Περνώντας μέσα από μια προσωπική ιστορία υγείας, κατά τη διάρκεια της οποίας έφυγε και το λίγο ροζ από το πρόσωπό μου, εκτίμησα το κόκκινο πιο πολύ. Μετά από τις απώλειες των γονιών μου, κατάλαβα πως, τελικά, το κίτρινο είναι το χρώμα που φοβάμαι.
Μένοντας με τον σύντροφό μου στον Κολωνό τα τελευταία 25 χρόνια με διαλείμματα στο πατρικό μου και έχοντας το Σχολείο σα βάση τα τελευταία τέσσερα χρόνια, χαίρομαι πολύ που θα ανοίξει την πόρτα, τις αίθουσες και την αυλή του, για την παρουσίαση του βιβλίου του γείτονα και φίλου Κώστα Κρεμμύδα.
Η παρουσίαση θα γίνει στην αίθουσα του Μυστικού Δείπνου.
Σας περιμένουμε με χαρά, ό,τι χρώμα κι αν είστε, όποιο χρώμα κι αν αγαπάτε.

Φιλικά
Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας

Τώρα που ήρθαν οι μέλισσες ή υπάρχουν αμαρτίες, άραγε;

Στις 19 Μαΐου, ήταν το κλείσιμο
της έκθεσης «Μυστικός Δείπνος
και μαθητές».
Η βραδιά ήταν όμορφη και γλυκιά,
σαν όλους εκείνους που ήρθαν ΣτοΣχολείο, στους οποίους οφείλω
ένα Ευχαριστώ.
Ήρθαν φίλοι με σπασμένο χέρι
και φίλοι με μωρό στο καρότσι.
Φίλοι με μικρά παιδιά και φίλοι
με τους φίλους τους. Φίλοι που έφεραν τούρτα σε σχήμα γάτας και φίλοι
που έφεραν σοκολατάκια.
Φίλοι που έφεραν ρακές και άλλοι
που έφεραν δώρα. Φίλοι που έφεραν μαζί τους την αγάπη,
φίλοι που γέμισαν την αγκαλιά μου
και φίλοι που είχα να δω χρόνια.
Ήρθαν μαθητές αγαπημένοι.
Η βραδιά είχε και …λάιβ,
με τους Σουζάνα Ρεντούμη,
Παύλο Πιτούλια και Δημήτρη Καρατζά, που χωρίς να προγραμματίσουν κάτι πριν, έδωσαν την ιδιαίτερη νότα τους!
Το μόνο που βάραινε όλους εμάς
στην ομάδα, ήταν πως, την ίδια μέρα το μεσημέρι, το λάμδα των ΚΛΑΝ´Σ,
ο Λεωνίδας, προδόθηκε από κοντινό, αγαπημένο (!?) πρόσωπο,
σε μια υποψηφιότητά του.
Σκέφτηκα πως με το κλείσιμο
του Μυστικού Δείπνου, τελικά,
αυτός που νίκησε, ήταν ο Ιούδας.
Πάντα θα υπάρχει ένας Ιούδας.
Σε όλες τις ιστορίες. Και, πόσο μάλλον, στην ιστορία της τέχνης.
Που, ως γνωστόν, δε γράφεται, αλλά «ψήνεται» σιγά-σιγά…
Έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε.
Η αυλή του Σχολείου έχει γεμίσει μέλισσες.
Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αυτό.
Όπως δεν ξέρω αν το μέλι, προσελκύει την αμαρτία..
Ευχαριστώ όλους σας
για τη συμμετοχή και την αγάπη.
Χωρίς αγάπη δεν θα υπήρχε αμφισβήτηση.
Χωρίς αμφισβήτηση, δεν θα υπήρχε απιστία.
Χωρίς απιστία, δεν θα υπήρχε Θωμάς.
Ε, ο Ιούδας, είναι άλλο θέμα…

Φιλικά,
η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας.

Στους ΚΛΑΝ´Σπλας αυτή τη φορά προστέθηκαν οι:
Νίκος Βεντούρας, Κατερίνα Μονιάκη, Ειρήνη Αχμάντ, Κων/να Κριτσωτάκη, Γιώτα Αγγελοπούλου, Χάρης Τσιμπούρας, Γιώργος Καταπόδης, Μίνα Αρχοντάκη, Νίκη Ξυνού, Λαμπρινή Θωμά, Σωτηρία Μπράμου, Αλεξάνδρα Δαμιράλη, Γιώργος Ζαφειρόπουλος, Χριστίνα Δημητρά, Ντέπυ Παυλίδου, Στέφανος Βέης, Παύλος Πιτούλιας, Γιώργος Χατζησπύρου, Θοδωρής Κοτσιλιέρης, Αφροδίτη Νόση, Ιωάννα Αλεξοπούλου, Αδελφός Κουφίωνας, Παύλος Κασόλας, Φρόσω Μαυρομιχάλη, Μαρία Αστερίου, Κυριάκος Γιαννάτος, Σουζάνα Ρεντούμη, Τζένη Σαρίδη, Ζωή Πατσουράκη, Αλεξάνδρα Παΐδα, Λήδα Αλεξανδρή, Ιωάννα Λεβαντή, Μάτα Κουλουρίδη, Παντελής Ροπόκης, Μαργαρίτα Καραναστάση, Γιώργος Γιαννακός, Ελεάννα Πόγκα, Μαρίνα Λεοντή, Άρης και Λάκης Ιωνάς /the Callas, Νίκος Ευαγγελόπουλος, Στένια Παρασκευά, Χρύσα Παπαδάκη, Χριστίνα Καντάνη, Κατερίνα Ρήγου, Θοδωρής Φράγκος, Λυδία Βαϊρακταράκη, Βαγγέλης Τζολάκης και Τάνια Καπόγλου, Ειρήνη Κοτζιά, Χριστίνα Μπάρμπα, Μαρία Γεωργιάδου, Άρτεμις Ορφανίδου, Άσπα Τσιγαρίδη, Χλόη Παρέ-Αναστασιάδου, Χριστίνα Γκιουζέλη, Ζωή Παναγιωτοπούλου, Τζωρτζίνα Αλιάζη και Φανούρης Μωραΐτης. Το έργο του Κώστα Λελούδα, είναι πάνω από ένα μήνα στο δρόμο από το Λονδίνο… Επίσης, οι μικροί μαθητές Άρης, Αχιλλέας, Βασίλης, Σοφία, Ελευθερία, Μάνος, Κλεοπάτρα, Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα, Γιωργής και Αναστασία.

Οι μαθητές είναι υπέροχοι ή ένα φανερό ευχαριστώ, σε έναν Μυστικό Δείπνο

Το ήξερα πως το να έχεις μαθητές είναι σπουδαίο.
Το ήξερα πως μαθαίνεις από τους μαθητές σου.
Το ήξερα πως «συγυρίζεις» την αμφιβολία της ζωής (σου), με τη νιότη των μαθητών.
Το ήξερα πως αγαπάς περισσότερο την υπομονή της λατρεμένης σου αμφιβολίας, όταν έχεις μαθητές.
Αυτά και άλλα τα ήξερα.
Και τα επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά στις 6 του μήνα, που ο Μυστικός Δείπνος «διανθίστηκε» και η αυλή του Σχολείου γέμισε με έργα τους.
Από νωρίς το απόγευμα, οι μικροί μαθητές με την καθοδήγηση του Γιώργου Ζαφειρόπουλου, μεγαλύτερου, αγαπημένου μαθητή, έφτιαξαν ένα γκράφιτι και συνεχίσαμε την υπέροχη βραδιά με πολύ κόσμο και καλή ενέργεια!
Ευχαριστώ όλους, μικρούς, μεγάλους κι ακόμα μεγαλύτερους, για τη συμμετοχή τους, τη φιλία και την αγάπη τους.
Όπως μου είπε ένας καθηγητής που εκτιμώ πολύ, σπουδαίος αρχαιολόγος και άνθρωπος «…χωρίς τους μαθητές, είμαστε ορφανοί…»
Σας περιμένουμε στο κλείσιμο της έκθεσης, στις 19 Μαΐου.
Καλή αντάμωση!

Άντζι Καρατζά και μαθητές / Μυστικός Δείπνος / Τρίτα εγκαίνια / ΣτοΣχολείο / Σάββατο 6 Μαΐου 19:00-23:00

Είναι η απιστία που υποβιβάζει την ανοσία της υποστηρικτικής αγάπης
ή η πίστη που έχω στη νόσο που λέγεται «αγαπητή ζωή».
Όσο ζω μαθαίνω ή όσο ζω, θέλω να απαλλάσσομαι από άχρηστες πληροφορίες που προδίδουν τις έννοιες.
Η έννοια της διδασκαλίας σε καθαρή μορφή και περιεχόμενο,

δίνει ευεργετικά αποτελέσματα στην προσπάθεια της ευφυούς καταστροφής της σύμπαντικής (μου) ολότητας.
Χωρίς τις μαθήτριες και τους μαθητές, δεν θα ήμουν το ίδιο «φρέσκια» και δημιουργική.

Αυτά τα εγκαίνια τους ανήκουν.

ΣτοΣχολείο, θα δειχτούν έργα τους, με αφορμή τον Μυστικό Δείπνο.
Τους ευχαριστώ όλους, παρόλο που στην έκθεση δεν υπάρχει δυνατότητα να είναι όλοι.
Σας περιμένουμε.
Καλή αντάμωση!

Φιλικά,
Η Άντζι, για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας.*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Αλέξανδρος Καρατζάς, Βαγγέλης Καρατζάς, Δημήτρης Καρατζάς, Παντελής Κορδώνης, Ντόρα Μανδηλάρη, Φανούρης Μωραΐτης

και οι συμμετέχοντες μαθήτριες και μαθητές, μικροί και μεγάλοι!

Σάββατο 6 Μαΐου, 19:00-23:00.
Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επισκεφτείτε το μπλόγκι μας: www.stosxoleio.gr
ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.
Μέχρι τις 19 Μαΐου. Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 18:00-22:00 ή άλλες μέρες και ώρες με ραντεβού.
Επικοινωνία: angie_karatza@hotmail.com, catoura@otenet.gr, 2114109127 και 6977149706 .
Facebook Άντζι Καρατζά και Facebook ΣτοΣχολείο.

Σούπα σου ‘πα!

Ε, ναι! Ο Μήτσος είχε πολύ κέφι…
Ήρθε από νωρίς το μεσημέρι, έκοψε τα καρότα, τα μυρωδικά και ένα σωρό κρεμμύδια με τη βοήθεια του Βαγγέλη, συγκινηθήκαμε μέχρι δακρύων και όσο η σούπα γινόταν σε τρεις μεγάλες κατσαρόλες, περιποιηθήκαμε την αυλή και ήπιαμε καφέ σε ένα περιβάλλον που μάλλον θυμίζει ζούγκλα και έργα του Ρουσσώ… Ανεβάσαμε τις κατσαρόλες στην αίθουσα του Μυστικού Δείπνου και ο Μήτσος σέρβιρε μέχρι αργά τη ζεστή καροτόσουπα. Μετά, τη σκυτάλη πήρε ο Βαγγέλης. Ο κόσμος εναλλασσόταν στις καρέκλες τρώγοντας τη σούπα του και νομίζω πως η πιο επιθυμητή ήταν αυτή του Ιούδα… Ευχαριστούμε όλες και όλους που ήρθαν ΣτοΣχολείο για τον Φανερό Δείπνο, ευχαριστούμε πολύ τον Δημήτρη Καρατζά για την εξαιρετική του σούπα και σας περιμένουμε στα δεύτερα εγκαίνια για τους άπιστους (?!) την Κυριακή του Θωμά από τις 19:00 ως τις 22:00.
Καλή αντάμωση!
Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝΣπλας.