Οι μαθητές είναι υπέροχοι ή ένα φανερό ευχαριστώ, σε έναν Μυστικό Δείπνο

Το ήξερα πως το να έχεις μαθητές είναι σπουδαίο.
Το ήξερα πως μαθαίνεις από τους μαθητές σου.
Το ήξερα πως «συγυρίζεις» την αμφιβολία της ζωής (σου), με τη νιότη των μαθητών.
Το ήξερα πως αγαπάς περισσότερο την υπομονή της λατρεμένης σου αμφιβολίας, όταν έχεις μαθητές.
Αυτά και άλλα τα ήξερα.
Και τα επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά στις 6 του μήνα, που ο Μυστικός Δείπνος «διανθίστηκε» και η αυλή του Σχολείου γέμισε με έργα τους.
Από νωρίς το απόγευμα, οι μικροί μαθητές με την καθοδήγηση του Γιώργου Ζαφειρόπουλου, μεγαλύτερου, αγαπημένου μαθητή, έφτιαξαν ένα γκράφιτι και συνεχίσαμε την υπέροχη βραδιά με πολύ κόσμο και καλή ενέργεια!
Ευχαριστώ όλους, μικρούς, μεγάλους κι ακόμα μεγαλύτερους, για τη συμμετοχή τους, τη φιλία και την αγάπη τους.
Όπως μου είπε ένας καθηγητής που εκτιμώ πολύ, σπουδαίος αρχαιολόγος και άνθρωπος «…χωρίς τους μαθητές, είμαστε ορφανοί…»
Σας περιμένουμε στο κλείσιμο της έκθεσης, στις 19 Μαΐου.
Καλή αντάμωση!