ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΕΑΣ – ΜΑΡΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ / ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ / ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ

Η παρατεταμένη σιωπή, παρατάσσει σημάδια ανήλιου τοπίου σε ένα καλοκαίρι που είναι όλο μπροστά μας, ευτυχώς.
Η ατελείωτη ομιλία, μπορεί να κλείνει στόματα που δεν πρέπει, κατά τα άλλα, να κλείνουν.
Η διαρκής παύση, μάλλον σημαίνει θάνατο και μεις, από θέση, είμαστε με τη ζωή.
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε (χωρίς πολλές φανφάρες και φωνές, ταπεινά και σιγανά) πως ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, θα δείξουν επιλεγμένα έργα από την πλούσια πορεία τους, οι καλλιτέχνες Βαγγέλης Δημητρέας και Μαρία Κοκκίνου.
Κάποτε, πρέπει να «θορυβηθούμε».
Κάποτε, οφείλουμε να είμαστε με το «ξυπνήστε πρότζεκτ», όσο θορυβώδη σιωπή κι αν κάνει αυτό…

Θα χαιρόμασταν να σας βλέπαμε ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ την Τετάρτη 15 Ιουνίου 19:30 – 23:30 στα εγκαίνια αυτής της έκθεσης.

Διάρκεια ως 15 Ιουλίου. Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 18:00 – 21:00. Κυριακή και άλλες μέρες, μετά από συνεννόηση στα τηλέφωνα:
2114109127 & 6977149706

Φιλικά
Η Άντζι, εκ μέρους της ομάδας ΚΛΑΝ´Σπλας.*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Βαγγέλης Δημητρέας και Μαρία Κοκκίνου.

(Πολύ) λίγα λόγια για τους καλλιτέχνες: Η εικαστική δημιουργία και το ήθος, ήταν και είναι στάση ζωής.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ή εστίες αναζωπύρωσης

Με το πρώτο φως της μέρας, θα απελπίσω τις συνήθειες που είναι σκοτεινές.
Κι όταν το σκοτάδι πέσει για τα καλά, θα ανάψω εκείνο το φως που καίει τις αλήθειες του.
Γιατί, ξέρεις, οι φωτεινές περιπτώσεις είναι εκείνες που κρατάνε αναμμένη τη φαντασία.

…Φανταζόμαστε ένα φωτεινό κλείσιμο της έκθεσης «τα φώτα μου» του Σταύρου Μπονάτσου, που ταυτόχρονα θα είναι και άνοιγμα, γιατί πιστεύουμε πως σε όλα τα πράγματα, υπάρχουν εστίες αναζωπύρωσης…

Την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου, λοιπόν, μαζί με τα έργα του Σταύρου, θα εκτεθούν κι αυτά που έγιναν από μαθητές του. Έτσι, έργα μαθητών και δάσκαλου, θα μπερδευτούν ευχάριστα.

Θα ήταν χαρά να σας βλέπαμε ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, από τις 19:00 ως τις 23:00, να πιούμε παρέα ένα ποτό και να γιορτάσουμε μαζί τη χειμωνιάτικη νύχτα, που ευελπιστεί να γίνει φωτεινή και αντάξια της μέρας που λέγεται ζωή…

Φιλικά, η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας*’

Φωτεινά εγκαίνια

Τα εγκαίνια της έκθεσης «τα φώτα μου» στις 18 ήταν φωτεινά! Ευχαριστούμε όλους όσους ήρθαν και σας περιμένουμε μέχρι τις 18 Δεκεμβρίου από Πέμπτη ως Σάββατο 18:00-21:00. Η έκθεση, είναι αφιερωμένη στους μαθητές του Σταύρου, γι αυτό, όποιος θέλει, μπορεί να πάρει ένα καλούπι και να φτιάξει το δικό του φωτεινό έργο που θα αναρτηθεί στις 15 Δεκεμβρίου, ώστε το κλείσιμο, να είναι ακόμα πιο φωτεινό!

70 συναρπαστικές ιδέες -που δίνουν λύση στη συνήθεια.

tafotamou

1. Η λάμπα είναι λεία. Μπορείς να τη χαϊδεύεις για ώρες.
2. Η λάμπα δίνει φως: Η λύση στο -όποιο- σκοτάδι σου.
3. Το φως ενορχηστρώνει καταστάσεις.
4. Το σκοτάδι σβήνει τη θύμιση. Η λάμπα, ανάβει τη σιωπή του.
5. Αναμνήσεις. Πρόσωπα. Μαθητές. Κάθε λάμπα, ένα αποτύπωμα.
6. Λαμπτήρας γίνομαι. Ενεργειακός.
7. Με την ενέργειά μου, θα γεμίσω το σκοτεινό δωμάτιο.
8. Η λάμπα παρασύρει στο σχήμα της. Γίνεται σφαίρα.
9. Η σφαίρα δεν έχει γωνίες. Νιώθω α-γωνίες.
10. Η αγωνία μετριάζει την όραση.
11. Η όραση, θα παρασύρει την οσμή.
12. Η οσμή, αφουγκράζεται την αφή.
13. Στην αφή της δημιουργίας μου, λιώνω κεριά. Παραφίνες που μυρίζουν.
14. Ένα καλούπι. Μια ζωή. Μια αγάπη.
15. Το ίδιο. Με ενδιαφέρει πάντα. Ίδιο που αλλάζει.
16. Αλλάζει σαν της μήτρας το σκοτάδι. Αυτό που «γεννάει» ιδέες.
17. Είχα μια ιδέα.
18. Η ιδέα μου ήταν δύσκολη. Παρόλο που μπορεί να μοιάζει εύκολη.
19. Έφτιαξα λάμπες. Φακούς. 70 το νούμερο.
20. Σήμερα κλείνω τα 70 χρόνια ζωής μου.
21. Μέσα σ´ αυτά, συνάντησα χιλιάδες ανθρώπους. Οι 5500 απ´ αυτούς, μαθητές.
22. Νιώθω πως δίδαξα σαν σε κρυφό σχολειό. Χωρίς φως.
23. Ίσως γι αυτό σκέφτηκα τη λάμπα.
24. Η λάμπα ενσαρκώνει την ιδέα.
25. Η ιδέα, είναι στρογγυλή.
26. Αλλά απ´ τον κύκλο, μπορεί να φύγουν γωνίες. Ο αχινός, πλάσμα του νερού, έχει αγκάθια.
27. Η τρέλλα της δημιουργίας θέλει αχινούς να μπαίνουν στα πόδια, να πονάς. Πρέπει;
28. Κι έπειτα να βγάζεις μία-μία τις ακίδες. Ξέρουν αυτοί. Ζουν σε άγριες συνθήκες.
29. Οι σκέψεις μου φωτίζουν το μυαλό που έχει γίνει αχινός, ανίκανος να παρασυρθεί απ´ το ρεύμα των νερών της εποχής του.
30. Μια λάμπα=ένα φως. Ένας φακός. Πας γυρεύοντας. Ανοίγεις δρόμους.
31. Μοιάζει μοναξιά. Αλλά το φως, βοηθάει τη μνήμη. Έχεις κι άλλους μαζί σου.
32. Στραβώνουν τα δάχτυλά μου. Θα ακουμπήσω στη λάμπα-φακό για να ζεσταθούν και να μαλακώσουν την ακμή της δημιουργικότητάς μου.
33. Η μήτρα. Η γέννα. Η δημιουργία.
34. Σε μια λάμπα όλα. Δε χωράνε.
35. Νικητής ή νικημένος, θα φωτίσω τις χάρες σου. Για να θυμηθώ τη χαρά.
36. Μια λάμπα στην άκρη του κρεβατιού. Θα τρίζει τις ηδονές.
37. Η ηδονή της τέχνης, ή μάλλον, της δημιουργίας. Θα παρασύρει τα λάθη μου στη σωστή περιπέτεια.
38. Η λάμπα θα γίνει το σήμερα, στου χθες την αγωνία.
39. Τα φώτα μου θα συνοδεύουν μαρτυρίες.
40. Μαρτυράς μου, το ξεθυμασμένο φεγγάρι. Ο θολός ήλιος. Η έντονη μαρτυρία.
41. Μαρτυρικά ενώνοντας ξεχασμένες υποθέσεις.
42. Υπόσχομαι στη λάμπα, να μη σβήσω ποτέ.
43. Πάντα στο φως μου θα υπάρχει το σύμπαν της τέχνης σου.
44. Η τέχνη που γεννάει τέρατα. Σαν τη φαντασία.
45. Η φαντασία, που καμιά φορά τρομάζει τη σιωπή.
46. Σιωπηλή επανεκτίμηση επαρκούς δημιουργικότητας.
47. Δημιουργώ: Εκτονώνω υποσχέσεις.
48. Υπόσχομαι: Αγαθής πρότασης, ελαφρότητα ζωής.
49. Είμαι ζωντανή! Ξαναμαζεύω τα κομμάτια μου.
50. Κομμάτι-κομμάτι, θα ενώσω τη λάμπα, για να δώσει φως.
51. Φώτα παντού. Θερμά.
52. Ψυχρά φώτα. Χωρίς το ψυχρό, το θερμό δεν έχει νόημα.
53. Νοείται αγκαλιά χωρίς το φως της παθιασμένης απορίας;
54. «Μην απορείς. Να ψάχνεις» είπα στον εαυτό μου.
55. «Όσο ψάχνω, τόσο δε βρίσκω» μου είπε εκείνος.
56. Εκείνος ο θόρυβος που έπλασε η όραση, υπάρχει;
57. Υπάρχουμε σε μικρά μόρια που διηγούνται το κενό.
58. Ένα κενό, θα αδειάσει τη μέρα μας.
59. Κι η μέρα θα φέρει το φωτεινό σκοτάδι.
60. Σε σκοτάδια ανάμεσα, θα βρω το φως που θα νιώσει την ηδονή της αγάπης.
61. Αγάπη θα επαναφέρει τη σιωπή.
62. Η κραυγή θα τρομάξει τη λήθη.
63. Θυμάμαι μου είπε: «…ήμουν μαστροχαλαστής μικρός, χρυσοχέρης μετά…»
64. «Ό,τι λάμπει, δεν είναι χρυσός» είπα τότε.
65. Ναι, αντί για τον χρυσό, θεοποίησα το πλαστικό.
66. Πλαστικό σαν υλικό, πλαστικό χρήμα, πλαστικές σακούλες, πλαστικές ιδέες, πλαστικά έργα, vacuum.
67. Απ´ το ’86 εξελίσσω το vacuum. Το κενό.
68. Για να φτιάχνω τα έργα μου. Τα καινούρια.
69. Καινούρια φώτα να απλώσω στο εργαστήριο.
70. 70 λάμπες. Φακοί. Φώτα. «Τα φώτα μου». Τι έδωσα; Τι πήρα;

Άντζι Καρατζά
4/11/2015

Πρόσκληση ή «το γενέθλιον»

Στο γενέθλιον, πάμε λίγο ανάποδα.
Ξεκινάμε από τα πίσω προς τα εμπρός.
Ή από τα παλιά προς τα καινούρια.
Ή από τον Σταύρο, μέσω του Κώστα, φτάνουμε στο μικρό Βαγγέλη.

Στις 18 Νοεμβρίου, ο Σταύρος Μπονάτσος κλείνει τα 70 και αφιερώνει την έκθεση των 70 έργων του στους 5500 περίπου μαθητές του.
Ένας από αυτούς, ο Κώστας Λελούδας, που κλείνει τα 27 του, επίσης στις 18 Νοεμβρίου, ήταν μαθητής του στο σχέδιο.
Ο Βαγγέλης Τριανταφύλλου-Ρουσιώτης που κλείνει τον πρώτο χρόνο της ζωής του, την ίδια επίσης ημερομηνία, είναι γιος της Μαίρης Ρουσιώτη, παλιάς-καλής του μαθήτριας στη Σχολή Βακαλό.
Και οι τρεις εορτάζοντες, θα συναντηθούν ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ.

Γιατί όλα συνδέονται: Η αρχή, η ζωή, η αλήθεια, οι γενιές, η φύση και η παρα-φύση. Οι άνθρωποι, οι ηλικίες, τα έργα και οι ημέρες. Τα συναισθήματα.

Η έκθεση του Σταύρου Μπονάτσου με τίτλο «Τα φώτα μου» θα διαρκέσει για ένα μήνα και θα είναι διαδραστική,
καθώς στις 18 Δεκεμβρίου, το έργο θα εμπλουτιστεί με έργα μαθητών που θα ήθελαν να δουλέψουν με βάση ένα καλούπι που θα δοθεί από το δάσκαλό τους.
Στα εγκαίνια, θα εκτίθεται το πρώτο έργο που έγινε με την αφορμή αυτή από τον γλύπτη Γιάννη Κόκκαλη, μαθητή του από τη σχολή φωτογραφίας Focus.

Επειδή πιστεύουμε πως η τέχνη είναι γιορτή, σας περιμένουμε από τις 19:00 μέχρι τις 23:00 για να γιορτάσουμε μαζί, ελπίζοντας πως θα είναι μια φωτεινή νύχτα, αντάξια της μέρας που λέγεται ζωή…

Χρόνια φωτεινά, λοιπόν!

Η Άντζι για την ομάδα ΚΛΑΝ´Σπλας*

*ΚΛΑΝ´Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Γιάννης Κόκκαλης, Κώστας Λελούδας και Βαγγέλης Τριανταφύλλου-Ρουσιώτης.

ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, Προποντίδος 51, 10444 Κολωνός. Στάση μετρό Σεπόλια ή Αττική.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105129248, 6972604675 και 6977149706.
Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε το μπλόγκι μας stosxoleio.gr

Διάρκεια έκθεσης: 18 Νοεμβρίου-18 Δεκεμβρίου.
Ανοιχτά τις Πέμπτες, Παρασκευές, Σάββατα και Κυριακές 18:00 – 21:00

ΕΚΘΕΣΗ: ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ

Η ομάδα ΚΛΑΝ΄Σ πλας*, σας προσκαλεί ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, στην έκθεση με τίτλο
«ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ» για να θαυμάσετε τα ΟΝΕΙΡΙΚΑ έργα που έφτιαξαν παιδιά δημοτικού που δούλεψαν με την Άντζι Καρατζά.

Με την αφορμή αυτή, θα παρουσιαστούν και έργα του Αλέξανδρου Καρατζά, καθώς και της Ντόρας Μανδηλάρη.
Έργα μικρών παιδιών, παρέα με έργα ενός ηλικιωμένου και μιας ενήλικα.

Για να επιβεβαιώσουμε τον κανόνα που εμείς πιστεύουμε: Οι ηλικίες και τα όνειρα, είναι τόσο κοντά, όσο και μακριά.  Σαν τα όνειρα με τις νύχτες.

Για να επιβεβαιώσουμε πως όλα είναι κύκλος και πως μέσω της τέχνης, μπορούμε να νικήσουμε τις γωνίες, άρα και τις αγωνίες!

*ΚΛΑΝ’Σ: Καλλίνα Μαϊοπούλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Άντζι Καρατζά, Νεκτάριος Αλεβιζόπουλος, Νίκος Μπονάτσος και Σταύρος Μπονάτσος.
Πλας: Τα παιδιά: Άγγελος, Αίαντας, Άλκης, Αχιλλέας, Δημήτρης, Ελευθερία, Ισαβέλλα, Κλεοπάτρα, Μάνος, Σοφία και Χρύσα.
Οι μεγάλοι: Αλέξανδρος Καρατζάς και Ντόρα Μανδηλάρη.

ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Προποντίδος 51, Αθήνα, σταθμός μετρό Σεπόλια ή Αττική.

Πέμπτη 24, Παρασκευή 25, Σάββατο 26 και Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου,
όπως και Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Οκτωβρίου και ώρες 6-10 το απόγευμα.

Εγκαίνια, Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, στις 18:00.

Πάμε ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Οι ΚΛΑΝΣπλας και οι Πέπη Ρηγοπούλου και Παντελής Κορδώνης, σας προσκαλούν την Τρίτη και 13 Ιανουαρίου 2015 ΣΤΟΣΧΟΛΕΙΟ, από τις 18:00 ως τις 23:00 στα εγκαίνια του χώρου, με έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, φωτογραφίας και βίντεο.

Διάρκεια: Τρίτη και 13 Ιανουαρίου(!) έως Παρασκευή και 13(!) Φεβρουαρίου 2015.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη και Σάββατο 18:30 – 20:30

Την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου στις 20:00 θα γίνει συζήτηση με θέμα «Δημοκρατίες του πόνου ή/και του θανάτου με ομιλητές τους Σάββα Μιχαήλ, Πέπη Ρηγοπούλου και Νεκτάριο Αλεβιζόπουλο.

Διαβάζουν οι: Α. Βαρβάκη, Ε. Γεράρδη, Π. Παπαναστασίου και Γ. Παυλόπουλος.

Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου από τις 18:00 ως τις 23:00, με ένα ποτό για κλείσιμο.

Προποντίδος 51, 10444
Μετρό Σεπόλια ή Αττική