Ελένη Τζιρτζιλάκη

Είναι αρχιτέκτονας–community artist. Πραγματοποιεί δράσεις-επιτελέσεις μέσα από μια σύνθετη τέχνη που περιλαμβάνει τo περπάτημα, την περφόρμανς, την ποίηση, τη ζωγραφική, το κείμενο. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στη Φλωρεντία. Η διδακτορική της διατριβή έγινε στο ΕΜΠ – Aρχιτεκτονική Σχολή και έχει τίτλο «Εκτοπισμένοι αστικοί νομάδες στις μητροπόλεις. Σύγχρονα ζητήματα για τη μετακίνηση, την πόλη και τον χώρο» (νήσος, 2008). Ήταν μέλος της ομάδας Αστικό Κενό («Αστικό Κενό», futura).

Ηταν στην ομάδα που μελέτησε, πήρε το πρώτο βραβείο και κατασκεύασε την πλατεία στο Μοναστηράκι (2008).

Δημιούργησε το Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής το 2005.Τα σώματα δημιουργούν, κάθε φορά ξεκινώντας από την αρχή, ένα μεταβαλλόμενο χωροχρόνο σε ένα τόπο, διασχίζοντας τα σύνορα. Οι δράσεις δημιουργούνται στις ρωγμές, στις μετατοπίσεις, στα περάσματα. Η διαδικασία πραγματοποιείται μέσα από τη συνεργασία νομαδικών υποκειμένων, την εμπλοκή μεταξύ τους, την εμπλοκή με τους κατοίκους και με τη δημιουργία “εφήμερων κοινοτήτων”.

Έχει πραγματοποιήσει δράσεις-επιτελέσεις που αφορούν το περπάτημα όπως «Πομπή στα ίχνη κατοίκησης. Διασχίζοντας τον Ελαιώνα», «Water Girls – Water Boys. Χαμενος Παράδεισος» (στον Κηφισσό), «Στα ίχνη της αντάρτισσας Νίτσας-Ελενης Παπαγιαννάκη. Επίσκεψη στον τόπο», «Revolution Bodies», «Μας έδιωξαν από εδώ. Περπατώντας στις διαδρομές των εκτοπισμένων – Μικροί Σπόροι». Αλλες δράσεις αφορούν τη συνάντηση ,το φαγητό,τη δημιουργία κήπων. Εχει λαβει μέρος σε Biennale της Αθήνας,Βενετίας,στο ΕΜΣΤ κα.

Η δουλειά της περιέχεται στο βιβλίο «Νομαδική Αρχιτεκτονική. Περπατώντας σε ευάλωτα τοπία» (futura, 2018, www.nomadikiarxitektoniki.net). Εχει εκδόσει την ποιητική συλλογή «Ακούω τις μέρες αυτές την Αθήνα» 2009 ,εκδόσεις Γαβριηλίδης, και την αυτοέκδοση Νίτσα –Ελένη Παπαγιαννάκη –Ηλέκτρα-documentary (προβλήθηκε στο DocFest στη Χαλκίδα).