Λιγνοπόδαροι Περαστικοί

αυτός που σας κοιτάει
των κλαδιών γέννημα
στο πίσω μέρος του κεφαλιού
φυσάει καινούργιο δάκρυ
ζάχαρη στο πεζοδρόμιο
Ησυχία
η όραση γεμίζει το σακούλι της
περιουσία
Ακονίζω μυρωδιές κοντά στο τζάμι
παλιοΫποθέσεις
υπακοή στα φωνήεντα
η πείνα μας θα γκρεμίσει την πόλη
ρήματα έχω
καλά μονοκοτυλήδονα
ξεκαρδίζονται εδώ κοντά
τα σπουργίτια θα κάνουν τη δουλειά τους
οι φίλοι στα χρώματα
Παραφυλάω ευγενικέ μου Κύριε
γλυκόριζες και πεφταστέρια
Φονικά και πατερημά
Τρώει το φαΪ μου ο καθαρός. Βεγγαλικά ρήματα
Δεν έχω καμμιά ερώτηση
λασποχώραφα
Χρυσόχαρτα και καραμέλες
Κατράμι ευθείες
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
μια σφηκοφωλιά μέσα σ’ένα σπίτι
είναι σημάδι ειρήνης και γαλήνης
Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΑΣΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΛΛΟ
Γιατί καθώς περνούσε ο καιρός μάθαμε καλά
γιατί έγινα Όλα αυτά
Μ’ενδιαφέρουν οι απόψεις σας περί γλώσσας
Έξω έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει
Έ έ ένα θέλω να σας
θέλω να σας πώ ότι
υποπτεύομαι τα φωνήεντα ,το θάρρος
νεροφωνήεντα
γέμισε ο δρόμος
ζυμάρι στον ήλιο
για ένα χελιδονόψαρο
καλό μου φώς που μπαίνεις απ’το κουζινάκι τελειώσαν τα κόλπα
Αρχίζει ελεημοσύνη.

Τρίτη και 13

Και…συμπαθάτε μας σύντροφοι, επειδή όπως λέει κι ο λαός, με πορδές (φύσες στην ιατρική ορολογία) αυγά δε βάφονται και επειδή αγαπάμε το κενό και το κοινό που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στο γνωστό και το άγνωστο, όπως και το καινό που μπορεί να προκύψει, αρχίζουμε με την παρουσίαση των γνωστών-άγνωστων, Πέπης Ρηγοπούλου, Παντελή Κορδώνη, που αγαπάμε και θαυμάζουμε. Δύο άνθρωποι που εκτιμάμε πολύ για την ιδιαιτερότητα της δουλειάς-ποίησής τους.
Ξεκινάμε την Τρίτη και 13, αν όλα πάνε καλά…. προσπαθώντας και ελπίζοντας να ξορκίσουμε το κακό. Το σχολείο θα γίνει σχόλιο και ελπίζουμε η νέα χρονιά να δείξει ένα πιο ποιητικό πρόσωπο… Εγώ, θα έχω και μαύρες γάτες, πάντως…

Άντζι Καρατζά, για την ομάδα ΚΛΑΝ’Σπλας